İnsan

İNSAN

İ N S A N

İnsan...Hepimizin olduğumuzu düşündüğümüz şey... Bir süzgeç...Tanrının gazap'ına ve acı seline bedeni ile önünde set oluşturan şey...İnsan...Sadece acıyı hissedebilecek , sadece gazapı idrak edebilecek , ölüm ile durdurdurlabilecek arsız , vahşi ,acınası , gaddar bir mahluk...Ruh beden kalp ve akıl direklerinin arasına gerilmiş vaziyette duran çürük bir et...İki eli olmasına rağmen sadece kendini tokatlayan , karanlıktan kortuğu için gözlerini kapatan cehennem ateşi ile yok olabilecek günahlara mashar olmuş akıl ve nefis...İlahı ışığın bedenine vurup yere düşen gölgesini gören hiçlik...Gelecek günlerin ömür olduğunu zanneden ama asıl biten şeyin ömür olduğunu anlayamayan ümmi...Paylaşmaz , yardım etmez , gayret göstermez sadece acır...Acımanın onu insan yaptığını zanneder....acımak bir karşılık bekler , kibirin tüylerinin taranmasını egonun gururlaştırılmasını , ölümsüzlüğü ister...Tanrıyı yerinden indirmeyi , günahları silmeyi ister...Merhamet toprak gibidir oysaki , çicek ve ölüyü aynı yerde saklar..Bir insan gönülür yıllar sonra acını gömülü olduğu o kapalı çukura vardığında bir bakarsın , bir kaç metre alta bir ceset bir acı bir kayıp varken üstü gülistan olmuş çiceklerle bezenmiş...Merhamet budur işte...